Het was nog spannend of ik wel kon starten. Er was een rib verschoven tijdens de behandeling bij de chiropractor. Deze stond ondertussen goed alleen was hij nog goed gekneusd.
Op de ochtend zelf had ik besloten om het toch te gaan proberen. Het zwemmen ging niet goed en niet slecht. Ik had veel pijn waardoor ik alleen aan de rechterkant kon ademen en was vooral blij toen ik het water uit mocht.
Ik ging vol goede moet de fiets op want ik had verwacht dan minder last te hebben. Minder last had ik zeker maar ik kon niet pushen. Er stond veel wind maar als mijn ademhaling te hoog werd kreeg ik stekende pijn. De zij wind kon ik amper houden met mijn ribben dus voorzichtig overleven.
Na het fietsen twijfelde ik of ik door moest gaan. Ik wisselde erg rustig en hoopte dat de pijn weg zou trekken.
Ik ging door, de eerste 4km waren prima, daarna werd de pijn weer steeds erger. Ik moest steeds vaker even wandelen en ondertussen hadden we stortbuien. Het was koud met zelfs af en toe hagel. Bij de 11km zag ik mijn moeder er vriend. Ik twijfelde maar besloot dat ik ook 10km kan wandelen. Dat heb ik dus gedaan afwisselend met kleine stukjes joggen.
Ik was opgelucht toen ik de finish zag. Niet blij met mijn eindtijd maar wel gestreden tegen mezelf en de pijn.
Reactie plaatsen
Reacties